صفحه نخست

ارتباط با ما

لینک ها

پورنوكراسي يا حاكميت نفس كه در فرهنگ لغت به «نفس سالاري» ترجمه شده و بهتر است به نفسانيات سالاري ترجمه شود ؛به اين معناست كه وقتي گفتيم حاكميت مال مردم است ،همه ي اين حاكميت ، حاكميت خرد جمعي نيست بلكه احساسات و عواطف جمعي هم در آن دخيل است و در بسياري مواقع اين احساسات بر خرد جمعي غلبه نيز دارد. بدتر اينكه احساسات مذكور هميشه پاك و انساني نيست و بسا كه آميخته با حيوانيت و هوا و هوس باشد.

«دموكراسي اتوپياي فريبنده ي روشنفكران است ولاجرم،مبناي اين حكم كه «حب الشيء يعمي و يصم»(1)،چشم عقل آنان را بر هر واقعيت ديگري در كره زمين كور كرده است.او پيشنهاد مي كند كه پيش از آنكه در ميان ما نيز وقايعي چون وقايع اخير در اروپاي شرقي تكرار شود ،بهتر است خود نظام جمهوري اسلامي دست از ظاهر سازي بردارد و فقط به روساخت هاي نظام دموكراسي بسنده نكند و زير ساختهاي آن نظام را نيز اخذ كند

در سال 1995 تحقيقاتي در زمينه واقعيت دموكراسي در كشور سوئد توسط گروه مشاوران در امور دموكراسي كه از قانون دانان كشوري تشكيل شده به عمل آمد.نتيجه ي آن در روز نامه DN با عنوان «مردمي بودن حكومت سوئد به سختي مي تواند قابل قبول باشد» و «سياست مداران سوئد ابتكار عمل را از دست داده اند» منتشر شد

جول راجز استاد جامعه شناس دانشگاه ويسكونسين امريكا طي سخناني با حمله شديد به مدعيان وجود دمكراسي در آمريكا اظهار داشت:اين چه نوع ازادي و دموكراسي است كه دارايي يك درصد بالاي جامعه بيش از 90 درصد پايين آن است؟!ا

چرا تنها يك تعريف از تعاريف متعدد دموكراسي براي غرب و برخي مجامع بين المللي قابل قبول است و آن دموكراسي بمعناي يك مكتب فكري و اعتقاديست نه دموكراسي بمعناي يك شيوه ي قابل اصلاح حكومت داري؟ اين« آيا» ها و شايد ده ها سوال ديگر پيرامون اين مفهوم ديگر محدود به كشور هاي شرقي و جهان سومي نيست بلكه فكر بسياري از متفكران غربي را نيز به خود مشغول كرده و حتي فرياد عده اي از آنها را نيز بلند كرده است