درست است که بر اساس اعتقاد شیعیان حقانیت و مشروعیت حکومت، به ویژه حکومت ائمه اطهار،از ناحیه خداوند است و خداوند برای نصب و تعیین امام هرگز جایگاه مردمی و میزان مقبولیت عمومی فرد را مد نظر قرار نمی دهد؛اما تحقق حکومت الهی وابستگی صد در صد به اراده و خواست و پذیرش مردمان داردو به همین  دلیل بسیاری از ائمه(س) چون از مقبولیت و پذیرش عمومی برخوردار نبودند ،نتوانستند حکومت اسلامی را محقق سازند.

مهدی موعود ذخیره ای است برای تحقق حکومت الهی در سراسر گیتی . روشن است که برپا کردن عدل الهی در سراسر جهان متوقف بر پذیرش و آمادگی جمع قابل توجهی از مردم در گوشه و کنار جهان است. از طفی هم میدانیم که در آغاز امامت امام زمان(عج)«بعد از شهادت امام عسکری(ع)» چنین آمادگی ای فراهم نبود،و از طرفی  خدای بزرگ می داند در آینده زمانی فرامی رسد که بیشتر مردم لیاقت حکومت عدل را خواهند یافت. براین اساس با غایب ساختن امام زمان ،آن حضرت را از بلاها حفظ فرموده است تا شرایط لازم برای جهانی سازی عدالت و دانایی و بندگی فرآهم آید.

توضیح آنکه در آستانه ظهور امام زمان ،هرچند زمین پر از ظلم و جور می شود اما آمادگی برای پذیرش حق در میان مردم بیش از پیش خواهد شد. می توان چنین وضعیتی را در قالب مثالی عادی تصور کرد:شخصی را فرض کنید که سرش درد می گیرد و این سردرد چنان به او فشار می آورد که آسایش او را به کلی سلب می کند .چنین فردی هرقدر هم که سرسخت باشد عاقبت به پزشک مراجعه و به نسخه او عمل خواهد کرد.عالم نیز همین گونه است. ستم و فاجعه و جنایت در این عالم روز به روز بیشتر می شود تا دنیا به جایی می رسد که از آن  به «ملئت ظلما” و جورا”»(۱)تعبیر می شود و این مثل همان مریضی است که هرچه درد او افزون تر می شود آمادگی اش برای پذیرفتن نسخه ی پزشک بیشتر می شود؛به ویژه وقتی راههای گوناگون را برای درمان بیماری اش می آزماید و از همه جا سرخورده می شود،در برابر نسخه طبیب به طور کامل تسلیم می گردد.

جامعه بشری قرنهاست که راههای گوناگون را می آزماید.شاهد بودیم که در قرن گذشته،تقریبا نیمی از مردم دنیا  به رژیم سوسیالیتی-مارکسیستس دلبسته بودند و تصور می کردند که سعادت آنها در این راه است و با پذیرش  این نظام،از ستم های حاکمان رهایی می یابند.اما پس از هفتاد سال به نادرستی و نارسایی این مسیر پی برده و از این کار پشیمان شدند.اکنون نیز گروه زیادی از انسانها سنگ لیبرال-دموکراسی غرب را به سینه می زنند.مطمئن باشید طولی نخواهد کشید که اینان نیز به انحرافی بودن  این راه پی خواهند برد و امید واریم که این آخرین تجربه بشری باشد و به زودی نگاهها به سوی آسمان دوخته شود و مردمان از درون خود ،ظهور ولی الهی  و ذخیره خداوند را آرزو کنند. در عین حال ممکن است همچون گذشته مجددا به دنبال راههای بشری نوتر و جدیدتری برای اداره جهان و برقراری عدالت و رهایی از جور و ستم باشند.اما بالاخره روزی خواهد رسید که برای اغلب مردمان روشن می شود که گره گشای اصلی مهدی موعود است و همگی ملتمسانه از او می خواهند که بیاید و بشر را از  دامهای خود ساخته برهاند.

به نظر می رسد که این سخن بلند خواجه نصیر الدین طوسی به همین نکته ی پیش گفته اشاره داشته باشد که می گوید:«غیبت مهدی(عج) نه از ناحیه ی خداوند است و نه از ناحیه خودش،بلکه معلول کارهای مکلفان و مردمان است.معلول این است که مردمان به حکومت آن حضرت تمکین نداشته و آن را نمی پذیرند و حاضر به اطاعت و پیروی از او نیستند و هرگاه که این علت برطرف شود ،ظهور نیز محقق خواهد شد»(۲)

۱)ر.ک :مجلسی ،محمدباقر،بحارالانوار،ج۳،کتاب التوحید،باب۱۰،ص۲۶۸

۲)ر.ک:خرازی،محسن،بدایه المعارف الالهیه،ج۲،ص۱۶۳

منبع:انسان،راه و راهنما شناسی/ ص۲۱۲

ارسال یک پاسخ