متن زیر که مطالعه می فرماییدقسمت اول از مقاله ای بلند در باب “انتظار در اندیشه مسلمانان”است.

آنچه در دنیای امروز بیش از هر چیز ذهن سعادت طلبان را مشغول کرده، ظهور یک منجی است تا عدالت را در جهان حاکم و ظلم را برچیند، در جوامع اسلامی این انتظار برای ظهور منجی عالم بشریت امام زمان(عج) است که باید با آگاهی از شرایط انتظار، زمینه ظهور و گسترش عدل در جهان را فراهم کرد. خودسازی، بصیرت دینی، تقوی و آراستگی به دیگر فضایل اخلاقی از جمله شرایط عنوان شده برای یک منتظر واقعی است .، فلسفه انتظار، دمیدن روح امیدوارى و پایدارى است. انتظار و عقیده به ظهور مصلح، شیعه را در جریان زمان براى مقاومت پرورش داد و جامعه شیعه را از زوال نگاه داشت و تا امروز، این عقیده عامل بقاى شیعه و پایدارى اوست. شیعیانى که با وضعیت اسفبار حکومت بنى امیه و بنى عباس روبه رو شده بودند، اگر منتظر و آینده بین نبودند و اعتقاد به پیروزى حق و عدالت نداشتند، هرگز توان مقاومت نداشته و از دگرگون شدن اوضاع نا امید شده، ریشه هر حرکت و پایدارى در آنها خشک مى شد. اما قرآن کریم بشارت داده و پیامبر اکرم (ص) و حضرت على (ع) نیز وعده داده اند که این دین، پایدار مى ماند و همیشه حق پیروز است. پس از رحلت رسول خدا(ص) تا به امروز، ریشه همه حرکت ها ونهضت هاى شیعه علیه باطل، همین فلسفه انتظار و عقیده به ادامه مبارزه حق و باطل بوده است. این همان فلسفه اى است که در ادیان گذشته نیز مایه امیدوارى پیروان آنها و مشوق آنان به پایدارى بوده است پس فلسفه انتظار، مانند یک عامل و ماده حیاتى مهم در تمام ادیان آسمانى وجود داشته و رمز بقا و موجودیت آنان بوده است و اکنون نیز از عوامل بقاى جامعه مسلمانان است .در روایات، استقامت در دین، پارسایى و تخلق به مکارم اخلاق از ویژگى هاى منتظران حقیقى شمرده شده است. پیامبر گرامى اسلام (ص) در تجلیل از مقام شامخ منتظران حقیقى خطاب به صحابه فرمود: شما اصحاب من هستید، لیکن برادران من مردمى هستند که در آخرالزمان مى آیند.
در دوران غیبت امام عصر (عج)، منتظران واقعی آن امام بزرگوار وظایفی را بر عهده دارند که می بایست با آگاهی کامل از آنها ، فعالیتهای لازم را داشته ، زمینه ظهور منجی عالم بشریت را فراهم آورند
یاد امام زمان، دعوت برای شناخت امام زمان، دعا برای سلامتی ، دعا برای تعجیل ظهور آن حضرت، ندبه بر امام زمان، زیارت امام زمان، خودسازی و ایجاد شرایط لازم برای ظهور آن حضرت از جمله وظایفی است که برای منتظران واقعی امام زمان (عج) مطرح شده است که در انشاءالله در ادامه مباحث به آنها خواهیم پرداخت.

افق گشایی فلسفه انتظار
در اندیشه دینی مسلمانان، اعتقاد به مهدویت، ریشه در همان آموزه بنیادین دارد. اسلام، و با تأکید پردامنه تر تشیع، فلسفه تاریخی معنادار، توان مند، غایت خواه و آرمان گرا دارد و از این رو، چونان همه ساحت های دیگر، یادآور می شود که در پشت جاده های خلوت و خاموش، جهانی دیگر هست که ازقضا در همین طبیعت ناسوتی و روی همین کره خاکی صورت می بندد و به مسیر تاریخ و تمدن انسانی شکل متمایز و درخور انسان می بخشد.
۱-. بنیادی ترین آموزه دین در معنای باطنی، اعتقاد و ایمان به وجود جهانی دیگر است. این اندیشه، که رکن همه معتقدات ایمانی و وحیانی است، فراتر و برتر از جهان محسوس است. جهان و بلکه جهان هایی هست که به گونه ای پوشیده و در بطن غیب، در درون این جهانِ عیان اند. در این فراروند دینی، ایمان به خداوند، آخرت، ملکوت، فرشته و همه گستره های معنوی و دنیوی، مفهوم می یابد و تبیین می شود. راست این است که بی شکوه این اعتقاد، حتی عمل آرمانیِ آدمیان نیز صبغه ایمانی ندارد و هرچند می تواند نیکو و بسزا باشد، اما دینی و ایمانی نیست. هم به این دلیل است که در همه کتاب های آسمانی، ایمان سرآغاز همه شناخت ها است. مؤمنان، جهان صورت را نقابی پنهان کننده می انگارند که بطن هویت هستی را از چشم ها نهان می دارد و آن ها را به خود گرفتار می کند.
در پسِ این جهان ظاهری، جهان هایی دیگر هست که هم موازی با این جهان در دامنه های هستی سیر می کنند و هم در فواصل زمانی حیات ما آدمیان رخ می نمایند. تنها پس از مرگ است که می توانیم چهره دیگر هستی خود را ببینیم و فقط آن هنگام است که به جهانی دیگر درمی آییم. اگر این آموزه بنیادی دینی را بپذیریم، آن گاه همه ساحت های گوناگون وجودی را مطابق با تعلق دینی و ایمانی، متفاوت، پیچیده، رازمدارانه و تودرتو خواهیم یافت. این اعتقاد در لایه های همین زندگی طبیعی و ناسوتی ما نیز تجلی خواهد داشت و درست به همان دلیل پیش گفته ، در معنابخشی ما به علم، طبیعت، تاریخ، تمدن و روح بشری اثر خواهد نهاد. نگاه مؤمنانه، همه ظواهر را خواهد شکافت و در پسِ هرچیز- هر مفهوم انسانی- معنایی دیگر خواهد جست. در چنین ساحتی، فلسفه تاریخ، فرایند تمدن سازی انسان و ایستگاه آخر جهان، تصویری دیگر دارد. اسلام این تصویر را در همه متون خود تذکر داده و بر آن تأکید کرده است. در اندیشه دینی مسلمانان، اعتقاد به مهدویت، ریشه در همان آموزه بنیادین دارد. . واژه رمزگون «انتظار» در متون دینی همین آرمان را بسط می دهد و آشکار می کند. مؤمن در این دیدگاهِ ایمان ساخته، «منتظر» است. این انتظارِ البته به پایان رسنده و سیراب شونده، بی تردید گونه ای تکاپو، اضطراب فعال (active anxiecy)، رشدخواهی، تحرک و امید را با خود می آورد، و روشن است که چون همه انتظارهای بشری و همسو با رنگ وروی آن، دغدغه، نگرانیِ مثبت و کارساز، آرزو، مراقبت و طرح ریزی و برنامه اندیشی دارد و می طلبد. تصور پایان و فرجامی خاص برای مسیر زندگیِ جمعی بشر، آن را از بن بست تهی بودگی به در آوردن است.
تصویر آغاز و انجام زندگی بشر، آن را از وضع بی ثبات و پوچ انگاریِ فلسفه بافانه، نجات می دهد و بدان سامانی هدفدار می بخشد.

ادامه دارد
>ایمیل نویسنده:shafaq2367@gmail.com

ارسال یک پاسخ